Marifet, iletişim kurabildiği ölçüde değer kazanır. İrtibat, insanı muhatap alır; marifeti yerli yerine oturtur.
İletişim, yalnızca söz söylemek değildir; anlaşılmayı göze almaktır. Karşısındakini hesaba katmayan bilgi, gelişmez. Muhatabına ulaşmayan emek, boşa düşer. İrtibat burada belirleyicidir.
İltifat ise iletişimin zıddı bir alanda durur. Popülizm, muhatapla bağ kurmaz; kalabalığın hoşuna gidecek olanı seçer. Anlam üretmez, tepki toplar. Bugün alkışlanan şey, yarın unutulur.
İrtibat, sorumluluk ister. İltifat, sorumluluktan kaçar. Biri karşılıklı ilişki kurar, diğeri tek yönlü seslenir. Bu yüzden biri kalıcıdır, diğeri geçici.
Popülist dil, iletişimi basitleştirir; marifeti yüzeyselleştirir. Her şeyi söyler ama kimseyle gerçekten konuşmaz. Gürültü üretir, bağ kuramaz.
Marifet iltifata yaslandığında şişer, irtibata dayandığında derinleşir. Aradaki fark budur.
Marifet, alkışla ayakta durmaz.
Marifet, iletişimle yaşar.
Bu yüzden marifet irtibata tabidir, iltifata değil.
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.