İnsan için meşguliyetten daha iyi bir tedavi yoktur. Zihin boş kaldığında kendi üzerine kapanır. Aynı düşünceler tekrar eder, aynı sorular büyür, aynı çıkmazlar derinleşir. İnsan çoğu zaman çözüm aramaz; içinde döndüğü daireyi büyütür.
Meşguliyet, bu döngüyü keser. Dikkati dışarıya yönlendirir. Yapılan iş küçük ya da büyük olabilir, fark etmez. Önemli olan zihnin sürekli kendi üzerine yüklenmesini engellemektir. Çünkü düşünce kontrolsüz kaldığında gerçeklikle bağını zayıflatır.
Birçok kişi sorunlarını çözmeye çalıştığını sanır ama aslında onları sürekli yeniden üretir. Aynı meseleleri tekrar tekrar düşünmek, çözüm üretmez. Aksine, problemi zihinde sabitler. Meşguliyet bu sabitlemeyi kırar. İnsan bir işle uğraştığında, düşüncelerinin ağırlığı azalır.
Bu durum kaçış değildir. Aksine, zihni yeniden dengeye getirme yöntemidir. İnsan sürekli kendi iç dünyasına odaklandığında dış dünyayla kurduğu ilişki zayıflar. Oysa bir iş, bir sorumluluk ya da bir uğraş, insanı yeniden gerçekliğe bağlar.
İnsan için meşguliyetten daha iyi bir tedavi yoktur. Çünkü zihni toparlayan şey, yalnızca düşünmek değil; aynı zamanda yapmaktır.
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.