Uçmak istiyoruz, ama uçmaya uçmakla başlayamıyoruz. İnsan çoğu zaman ulaşmak istediği sonuca odaklanır; o sonuca giden süreci ise küçümser. Büyük hedefler kurmak kolaydır. O hedeflerin gerektirdiği hazırlığı kabul etmek daha zordur.
Birçok kişi sonucu ister, fakat başlangıcın gerektirdiği disipline katlanmak istemez. İlerleme fikri caziptir, fakat ilerlemenin koşulları sabır, tekrar ve hatayla yüzleşmeyi gerektirir. İnsan bu aşamaları atlamak ister. Sonuç ile başlangıç arasındaki mesafe bu yüzden büyür.
Hedefin büyüklüğü çoğu zaman insanı yanıltır. Çünkü göz, varılacak noktaya takılır ve ilk adımın değerini küçültür. Oysa her süreç küçük ve çoğu zaman görünmeyen adımlarla ilerler. Bir şeyin gerçekleşmesi için önce onun gerektirdiği düzeni kurmak gerekir.
İnsanların çoğu hayal kurar, fakat hayalin gerektirdiği alışkanlıkları kurmaz. Böyle olunca arzu ile gerçeklik arasında sürekli bir mesafe oluşur. Bu mesafe zamanla bir mazerete dönüşür.
Uçmak istiyoruz, ama uçmaya uçmakla başlayamıyoruz. Çünkü başlangıç, çoğu zaman hayal ettiğimiz kadar görkemli değildir. Ancak başka bir yol da yoktur. İnsan bir şeyi gerçekten istiyorsa, önce o isteğin gerektirdiği ilk adımı kabul etmek zorundadır.
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.