Yaşam bir insanı başarıya doğru sürüklemeye başladığında, ilk aşamada ona yolun bütününü göstermez. Bunun yerine dikkatini küçük ayrıntılara dağıtır. İnsan böylece hedefin kendisine değil, yol üzerindeki parçacıklara odaklanır. Parçalar çoğaldıkça bakış daralır; daralan bakış ise yön duygusunu zayıflatır.
Ayrıntılar çoğu zaman gerekli oldukları için değil, zihni meşgul ettikleri için etkili görünür. İnsan bir işle uğraştıkça ilerlediğini düşünür. Oysa uğraşmak ile ilerlemek aynı şey değildir. Çoğu kişi gününü doldurur ama mesafe kat edemez. Çünkü dikkatini yöneten şey hedef değil, ayrıntıların yarattığı sürekli hareket halidir.
Detayların en güçlü yanı insanı durdurmaları değil, yavaş yavaş tüketmeleridir. Enerji tek bir noktaya yönelmediğinde dağılır. Dağılan enerji ise sonuç üretmez. İnsan günün sonunda yorulduğunu hisseder fakat elde ettiği şey çoğu zaman yalnızca yorgunluktur.
Başarı çoğu zaman zekâ eksikliğinden değil, odak eksikliğinden gecikir. Büyük resmi görmeden ayrıntılarla mücadele eden kişi sürekli çalışır ama nadiren ilerler. Bu nedenle ilerlemek isteyen biri için ilk mesele daha fazla ayrıntı toplamak değil, hangi ayrıntının gerçekten önemli olduğunu ayırt edebilmektir. Aksi halde insan yol aldığını sanır; fakat çoğu zaman aynı yerde dolaşır.
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.