YENİ PARTİ VE DEMOKRASİ ANLAYIŞI

Bizim en sevdiğimiz laflardandır bu laf. Her vesileyle demokrasi lafını ederiz de, herkesin kafasındaki ve gönlündeki demokrasi farklıdır.
Bazen düşünürüm; demokrasi çoğunluğun azınlığa tahakküm etmesi midir diye. Eğer öyleyse azınlığın hak ve hukuku nasıl korunacak?

Bir süredir Yeni Parti’yi izliyorum. Kendilerince çok demokratik uygulamalar gerçekleştiriyorlar. Mesela ilçe ve il kongreleri…
Aydın’da  gerçekleştirilen il ön seçiminde üyelerin büyük çoğunluğu sandığa gidip oyunu kullanmadı. Ne yazık ki ilçe kongrelerinde yaşanan gruplaşmalar ve dışlanmalar aynen yaşandı. Daha kuruluş aşamasında koltuk kapma kavgaları ve adeta bir küskünler ordusu oluşmaya başladı. 

Siyasi tarihimiz, "büyük ideallerle" yola çıkıp ilk parti içi demokrasi denemesinde derin yaralar alan hareketlerin enkazıyla doludur. Yeni Parti de bu makûs talihten kaçamadı. Parti içi demokrasiyi kurumsallaştırma iddiasıyla çıkılan ön seçim yolculuğu, iktidar yürüyüşünü daha başlamadan sekteye uğratan bir küskünler ordusu yarattı. 

Halbuki özellikle bu günler birlik ve beraberliğin çok önemli olduğu günler.
Daha kuruluş aşamasında partiyi ele geçirme kavgaları yaşanırsa bu hareket bir yere varamaz. Zaten son yapılan anketlerde de düşüşler görülüyor. Yani yükseliş devri bu kadar kısa sürüp de gerileme devri başlarsa bunun sonu nereye varacak?..
Bu davaya gönül vermiş, sadece gönül vermekle kalmayıp yıllarca emek vermiş, almadan vermeyi  yaşam biçimi haline getirmiş bazı bilge insanları, sosyal demokrat harekete önderlik yapıp gelişimine katkıda bulunmuş kişileri dışarı iten uygulama ve davranışlarla bir yere varmak mümkün olmaz ki…
Bu anlayış bizi “küçük olsun, benim olsun “ sonucuna götürür.
Demokrasi; temel hak ve özgürlüklerin, hukukun üstünlüğünün ve azınlık haklarının güvenceye alınmadığı bir vasatta, sadece "çoğunluğun dediği olur" sığlığına indirgenirse, kendi kendini imha eden bir canavara dönüşür.

*
Yeni Parti demokrasi dışı olduğuna inanılan karar ve uygulamalara karşı kuruldu. Ya da bizler öyle anlayıp öyle düşündük. Şu anda gerçekleştirilen uygulamalar çok mu demokratik? Daha kurulurken koltuk kapma kavgaları, bazı isimlerin dışlanma çabaları…
Ne yazık ki bunlar yanlış ve zarar veren uygulamalar.

İktidara giden yol dışlayıp kendine yol açmakla değil, birleşip kenetlenerek, herkesi kucaklayarak yürünecek bir yoldur. Gördüğüm kadarıyla, üstelik anketlerin de bize gösterdiği kadarıyla, ne yazık ki kenetlenip birleşmek yerine ayrışma tercih edilmiş. Halbuki bu yol yalnızlaşarak yürünecek bir yol değildir.
Sonuç ortada: Demokratik bir yarış umuduyla çıkılan yolda, üye yazım sisteminin açıklarından faydalanan kitlelerin hakimiyeti egemen olmuştur. Örgüt içi barışı ve liyakat dengesini kaybeden bir hareket, seçmenin gözünde "güvenli bir liman" olma vasfını doğal olarak yitirir.

İlk defa heves edip gönülden bir partiye üye olmak istemiş ve olmuştum. Şimdi acaba hata mı ettim diye düşünmeye başladım.
Son söz; ben kişisel hesapların değil, birlik ve beraberliğin öne çıktığı, liyakata ve yıllarca verilen emeklere saygının duyulduğu bir hareket ümit ediyordum. Umarım bundan sonra yürünecek yolda işler böyle yürütülür.