EVREN GÜL VE BAŞKANLIK HEVESİ

Bu ay üçüncü kez Yeni Parti’yi ziyaret ettim. Her gittiğimde artan bir kalabalık gördüm. Heyecan vardı,  heves vardı, umut vardı.
Bir önceki ziyaretimde ilginç de bir diyaloğa tanık olmuştum. Yeni Parti’nin Söke Kurucu İlçe Başkanı Hüseyin Akkaya ile meclis üyesi Fuat Evren Gül yan yana sessizce oturuyorlardı.
Fuat Evren’i severim. Saygılı, iyi yetişmiş bir kardeşimizdir. Bence meclis üyesi olarak hem kendini geliştirecek, hem de Söke’ye hayırlı hizmetler yapabilecekti. Ama galiba bir heves ya da bir telkin onun da kafasını karıştırmış. Bir süre sonra Sayın Akkaya’ya dönerek konuşmaya başladı.
Kafaya koymuş, ilçe başkanlığına aday olacakmış. Parti tüzüğüne göre meclis üyelerinin aday olmalarında bir sıkıntı oluğu için de meclis üyeliğinden istifa edecekmiş. Bu istifaya gerekçeler sunmaya çalışıyordu. İşte meclis aritmetiği 18’e 8’miş de, kendisi istifa ederse 19’a 7 olacakmış, yani pek de bir şey değişmezmiş.
Sevgili okuyucu, bu gerekçeden hiç hoşlanmadım. Önemli olan orada bir oy eksik, bir oy fazla meselesi olmamalı. Önemli olan o istifa haberinin kamuoyu karşısında ifade ettiği anlam. Yani “Yeni Parti’de de yaprak dökümü” falan gibi laflar ya da oluşacak böyle bir algı oy sayısıyla ifade edilemez.
Başkan olma arzusunu anlayabilirim. Böyle bir heves her siyaset insanının gönlünde illa ki  vardır, ya da olmalıdır. Ancak; siyasette zamanlama da çok önemlidir. Fuat Evren Gül bence zamanlama hatası yapmıştır. Şu hassas dönemde Başkan Hüseyin Akkaya’nın ardında kenetleneceklerine adeta bir bölen gibi davranmıştır.
Orada gençlerin önünün açılmasından da söz edildi. Hatta Hüseyin Akkaya bu mealde laflar etti de ben bu lafları da doğru bulmuyorum. Siyasette genç yaşlı ayrımı olmaz. Bu iş bilgi ve birikim işidir. Yetenek ve karizma işidir. Bugün ülkemizi yöneten kadrolara bakınız. Yaş ortalamaları 60-70 aralığını aşmıştır.
*
Fuat Evren Gül meclis üyesi olarak kalmaya devam etseydi hem duayenlerin yanında kendini geliştirmeyi sürdürecek, hem  de parti içinde ağırlığını arttıracaktı. 
Bundan sonraki süreçte bir makama aday olsa “acaba yarıda bırakır mı” kuşkuları hep yaşanacak, ya da en azından böyle laflar ortaya atılacaktır. İnsanlar unutmaz. Zaten unutmalarına da izin verilmez. Günü geldiğinde mutlaka getirip önüne bırakırlar