Herkesten büyük iyilikler beklenmez. Herkesin elinde bir imkân, cebinde para, dilinde teselli, vaktinde genişlik olmayabilir. İnsan bazen kendi derdiyle boğuşur. Başkasına yetişecek hali kalmaz. Bunu anlamak zor değil.
Ama kötülük başka bir şeydir. Onun için çoğu zaman büyük bir güce ihtiyaç yoktur. Bir cümle yeter. Bir bakış, bir ihmal, bir susuş, birinin arkasından söylenen ölçüsüz bir söz yeter. İnsan bazen yardım edemediği yerde durmayı bilse bile büyük bir şey yapmış olur. Çünkü herkesin hayatında zaten yeterince ağırlık vardır. Kimsenin yüküne bir taş daha koymaya gerek yoktur.
İyilik edememek ayıp sayılmaz. Her insan her an güçlü olamaz. Fakat kötülük yapmamak, insanın en temel sorumluluğudur. Birinin yolunu açamıyorsan kapatma. Elinden tutamıyorsan ayağına dolaşma. Sevindiremiyorsan üzme. Derdine çare olamıyorsan derdini büyütme.
Hayatın içinde bazen en büyük nezaket, geri çekilmektir. Her şeye karışmamak, her konuda hüküm vermemek, her zayıf anı fırsata çevirmemek gerekir. İnsan, başkasının yarasına merhem olamıyorsa hiç değilse o yarayı kanatmamalı.
İyilik yapmak güzeldir, ama kötülükten uzak durmak da karakter ister. Çünkü insanın gerçek ölçüsü, gücü yettiğinde ne yaptığı kadar, gücü yetmediğinde neye bulaşmadığıyla da belli olur.
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.