Her şeyi gördüğün zannı, kendi önünü görememekle neticelenir. Çünkü insan en çok da bildiğinden emin olduğu yerde yanılır. Başkasının hatasını uzaktan seçen göz, kendi ayağının altındaki taşı fark etmez. Herkese akıl veren, çoğu zaman kendi hayatında susması gereken yeri kaçırır. Her şeyi çözdüğünü sanan insan, en basit hakikate kör kalır: Bazen durmak, bakmaktan daha çok şey gösterir.
İnsanın önünü kapatan şey çoğu zaman bilgisizliği değil, kendinden fazlaca emin oluşudur. Haddini bilen yol alır; her şeyi bildiğini sanan ise olduğu yerde döner durur. Çünkü kibir, insana yüksekte olduğunu düşündürür ama aslında görüşünü daraltır. Uzağı gördüğünü sanarken, en yakınındaki çukuru seçemez. Bu yüzden insan önce dünyayı değil, kendi niyetini tartmalı. Çünkü kendini göremeyen bir gözün, gördüğü her şey eksik kalır.



ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.