Geçtiğimiz yazıda İran’ın asimetrik savaş stratejisinden söz etmiştik. Oradan devam edelim. Bu kez biraz daha yakından bakalım: Bu strateji sahada ve ekonomide neyi değiştiriyor?
Şöyle düşünelim… Bu tür bir savaşta mesele aslında kaç füzenin hedefi vurduğu ya da kimin “askeri olarak kazandığı” değil. İlk bakışta en görünür olan bu ama asıl olay, daaha çok; petrol fiyatlarının nereye gittiğinde, savaşın ekonomilere ne kadar yük bindirdiğinde, Körfez ülkelerinin nasıl pozisyon aldığında ve ABD ile İsrail’in bu süreci politik olarak ne kadar sürdürebildiğinde gizli.
İran’ın neyi hedeflediği de burada kendini gösteriyor. Hızlı bir zafer arayışı yok. Daha çok zamana oynayan, süreci uzatan bir strateji. Çünkü savaş uzadıkça maliyet artıyor. Maliyet arttıkça da karşı taraf için bu işi sürdürmek her geçen gün biraz daha zorlaşıyor.
Bu yüzden sadece askeri tabloya bakmak bizi kolayca yanıltabilir. Asıl hareketlilik biraz daha arka planda; ekonomide, diplomaside ve bölgedeki güç dengelerinde yaşanıyor. Önümüzdeki günlerde bunu daha net hissedeceğiz gibi görünüyor. Fiyat dalgalanmaları, yeni gerilim başlıkları, diplomatik adımlar… Hepsi bu sürecin parçası olacak.
Kısacası mesele sadece güç değil. Biraz sabır, biraz da kimin bu maliyeti daha uzun süre taşıyabildiği. Bu savaşın sonucu da büyük ihtimalle tam olarak burada şekillenecek.
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.