Madenci direnişinin özeti gibi oldu bu başlık. “Hak verilmez, alınır” derler ya… Bu kez gerçekten öyle oldu.
Geçtiğimiz hafta, Eskişehir’de Doruk Madencilik işçileri günlerdir direniyordu. İstedikleri şey sadece emeklerinin karşılığını almaktı. Ama bunun için, yaklaşık bir hafta süren Eskişehir’den Ankara’ya yürüyüş, gözaltına alınma ve açlık grevinden oluşan çetin bir mücadele vermeleri gerekti.
Onlar beklediler, direndiler ve hiçbir koşulda geri adım atmadılar. Sonunda da bu haklı mücadeleleri zaferle sonuçlandı: Tüm işçilere eksik maaşlarından tazminatlarına varana kadar her türlü haklarının ödeneceği sözü verildi. Alacakların büyük kısmı ödendi, kalanlar için de kısa bir takvim belirlendi. Me mutlu ki bu kez sözler havada kalmadı.
İnsanlar bir araya geldiğinde dengelerin nasıl da değişebildiğini hafta boyunca izledik. Maden işçileri yalnız olmadıklarını gördüler ve sesleri daha güçlü yankılandı. Bu yüzden bu hikaye, sadece madencilerle sınırlı kalmayıp haksızlığa karşı “dur” diyebilen ve susmamayı seçen herkese örnek oldu.
Kısacası, bu kez gerçekten kazanan “direnenler” oldu. Ve dün 1 Mayıstı… Emeğin, dayanışmanın ve birlikte ses çıkarmanın günü: Alın terinin değerini hatırlamak ve hatırlatmak için. 1 Mayıs İşçi Bayramı kutlu olsun!
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir.