Takip Et

DENİZ SERİN
[email protected]

Hayriye Teyze

15 Haziran 2022, Çarşamba

     

Günüme kızıllığından doğan kavurucu sıcaklığı ile karşımda duran güneşe selam vererek başladım. Elimde bir kova su. Ferahlamayı bekleyen menekşelerim, güllerim… Tam nefes alıyorken burnuma bir koku geldi . Balkona çıkmadan fırına börek atmıştım; yanıyordu az kalsın. Eh Hayriye, yine yakıyordun kendi kendini diye söylenmeden edemedim. Balkona geri çıkacaktım, henüz çiçeklerimi sulayamadım. Ancak ne göreyim; balkon terlikleri ile mutfağa kadar gelmişim. Bey görmesin. Telaşe içinde çıktım balkona. İşlerimi bitirdim. Hazırladığım kahvaltı sofrasına oturabilmek için demlenmiş çayımı ve sıcak böreğimi alıp masaya oturdum. Isırık aldığım gibi söylenmeden edemedim. Balkonu suluyordum, unutmuşum, akşama yenisi açar… İşittiğim torunumun sesi ile sağıma baktım.

“ Anneanne sen yine dedemin fotoğrafı ile mi konuşuyorsun?”

Hayat mücadelesi içinde birbirimizi zaman zaman görmüyor, zaman zaman küçük şeylere takıldığımızdan mutluluğu hep görev olarak alıyoruz. Yaşanılan gerçek hikayeyi satırlara taşımak, her sabah kahvaltı masasına eşinin fotoğrafı ile oturmaktan daha kolay olmuş mudur? Bilemiyorum. Bildiğim nefes aldığım tüm süreçte elimdekinin kıymetini bilmektir. 



Yazarın Tüm Yazıları

YALNIZ SEKİZ DAKİKAN VAR...

3 Ağustos 2022, Çarşamba

Yaşamayan Ruhum

27 Temmuz 2022, Çarşamba

Mutsuz Kral

20 Temmuz 2022, Çarşamba

Bir Çiçekti Nergis

14 Temmuz 2022, Perşembe

Aşk denilen şey...

29 Haziran 2022, Çarşamba

NAM(US)LU!

22 Haziran 2022, Çarşamba

Hayriye Teyze

15 Haziran 2022, Çarşamba

BEN DEĞERLİ MİYİM?

1 Haziran 2022, Çarşamba

MU-Cİ-ZE

25 Mayıs 2022, Çarşamba

İNSAN NEDİR ŞİMDİ BİLDİM

27 Nisan 2022, Çarşamba

İyi ki çocuğum

19 Nisan 2022, Salı

Aşk değil de ne?

13 Nisan 2022, Çarşamba

ÇÜNKÜ BEN İNSANIM

6 Nisan 2022, Çarşamba

GEÇ Mİ KALDIK?

30 Mart 2022, Çarşamba

Anne! Ben de olabilir miyim?

23 Mart 2022, Çarşamba