Aydın KIROBALI

EMPATİ, SEMPATİ VE HOŞGÖRÜ...

7 Aralık 2017, Perşembe

     

İnsan sosyal bir varlık olup, bu özelliği sebebiyle de diğer canlılardan farklıdır. İnsan, hayatı boyunca diğer insanlarla iletişim halinde yaşar ve onlarla çok farklı ilişkiler içerisinde bulunur.

 

Peki bu iletişim süreci her zaman sağlıklı ve doğru bir biçimde mi yönetilir? İhtilafa düştüğümüz durumlarda birbirimizi anlamaya çalışıyor muyuz? Karşımızdakini anlamak için empati yapıyor muyuz? Hoşgörü ve sempati duyabiliyor muyuz?

 

İşte bu haftaki yazımızda, bu soruların cevaplarını bulmaya çalışacağız. Bunun için de, Suriyeden ülkemize gelen mülteci ve sığınmacılar üzerinden konuyu ele alacağız.

 

Konunun derinliklerine dalmadan önce, empati, sempati ve hoşgörü kavramlarının anlamları hakkında kısa bir bilgilendirme yapmakta fayda olduğunu düşünüyorum.

 

Empati, karşıdaki kişinin yerine kendini koyarak olaylara onun bakış açısıyla bakabilmektir.

 

Sempati, karşımızdaki kişiyle aynı duygu ve düşünceye sahip olmaktır. Üzülüyorsa üzülmek, seviniyorsa sevinmektir mesela.

 

Hoşgörü ise, affetme, kolaylaştırma, ayıp ve kusurları örtme ve anlayışlı olma durumudur.

 

Konu biraz anlaşıldığına göre, şimdi bu kavramları ülkemizdeki mülteciler üzerinden derinleştirmenin zamanı geldi. Bunun için öncelikle şu soruları soralım kendimize;

 

Ülkemizdeki mültecilere kızgın mıyız? Nefret mi duyuyoruz? "Ne işleri var bizim ülkemizde" diyerek aşağılayıp horluyor muyuz? Yoksa, acıyor, onlarla beraber üzülüyor muyuz? Ya da dertlerine ortak olup, sorunlarına  çareler mi arıyoruz? Hatta bir adım öteye geçip "Kardeş aileler" mi ediniyoruz onlardan?

 

Bu soruların çoğunun cevabı malesef olumsuz. Öfkeliyiz, aşağılıyoruz, dertlerine çözüm aramıyoruz, hoşgörülü değiliz.

 

Peki o zaman, yazımızın başlığındaki kavramlar dairesinde konuşalım; belki o zaman düşüncelerimiz ve bakış açımız değişir.

 

Öncelikle, "Bu insanlar kim ve neden buradalar?"  sorusunun cevabının doğru olarak bulunması lazım.

 

Bu insanların çoğu, Suriyedeki savaş ve zulümden kaçarak ülkemize gelen soydaşlarımız. Tıpkı, 1980'li yıllarda Bulgaristan'daki Kominist rejimin Türkler'e karşı uyguladığı asimilasyon politikası sebebiyle Türkiye'ye göç etmek zorunda kalan soydaşlarımız gibi. Suriyedeki iktidarın Türk bölgelerine karşı uyguladığı zulüm politikaları sebebiyle çaresiz kalıp kendilerine hem coğrafi, hem de soy olarak en yakın gördükleri ülkeye gelen bu insanların, nerdeyse hepsi Türkçe konuşuyor ve çoğunun ülkemizde akrabaları mevcut. Bu haldeyken ya ne yapsalardı? Orda kalıp körü körüne ölseler miydi? Unutmayın, bu insanlar asker değil, silah ve mühimmat olarak yeterli değil ve nihayet mevcut rejimin zulmüne karşı koyacak durumda değiller. Çoğu kadın ve çocuklardan oluşuyor.

 

Onlarla ilgili olarak bir an bile empati yaptığımızda, yani kendimizi onların yerine koymayı denediğimizde, durumlarını daha iyi anlıyacağız aslında. Eğer onları anlayabilirsek sıra sempati duymaya gelecektir. Onlarla beraber biz de üzüleceğiz, acı çekeceğiz ve sevinçlerinde de sevineceğiz. Belki bazı illerde ara sıra yaptıkları kural tanımaz tavırlarını hoşgörüyle bakacağız. En azından, kadınlarına ve çocuklarına göz dikmeyeceğiz. Tıpkı, Sakarya'da, 9 aylık hamile Suriyeli Mefta Emani'yi 10 aylık bebeğiyle öldürdüğümüz gibi.

 

Olaya bir başka açıdan bakalım;

 

Kaç kişi doğduğu ve büyüdüğü yerde yaşıyor ki şu an? Sen Ahmet Ağa, köyünden şehre niye göçtün? Sayın müdürüm, sen niye memleketin Samsun'da değilsin de Aydın'dasın? İbrahim Abi, sen niye Almanya'dasın?

 

Herkes bir şekilde mülteci bu alemde. Kimi ekmek için, kimi can korkusuyla, kimi daha rahat bir hayat için.

 

Cennet'ten kovulan Hz. Adem'in çocukları olarak, aslında bu dünyada hepimiz mülteci değil miyiz?

 

O halde bu kin, nefret, öfke, aşağılama ve hazımsızlık niye?

 

Lütfen biraz empati, biraz sempati ve çokça hoşgörü...

 

Bunu yalnızca ülkemizdeki mültecilere karşı değil, birbirimize karşı da uygulayalım. Bak göreceksiniz, o zaman bu dünya daha yaşanılabilir olacak, birbirimizi daha çok sevecek ve hayata dair umutlarımız daha da çoğalacak.

 

HANGİMİZ ENGELLİ DEĞİLİZKİ...

Geçtiğimiz Pazar, Dünya Engelliler Günüydü. O gün, engellilerle ilgili farkındalık oluşturmak için birçok etkinlik düzenlendi ve sosyal medya üzerinden paylaşımlarda bulunuldu. Peki, sonra ne mi oldu? Maalesef her şey gene eski haline döndü. Engellilere karşı hoşgörü, anlayış ve sempati ortadan kalktı, onların öncelik haklarını çabucak unuttuk. Bu böyle sürüp gidecek; taa ki bir dahaki engelliler gününe kadar.

 

Bir an düşünerek empati yaptım ve engellliler gününün benim de günüm olduğunu farkettim. Zira ben de bir engelliyim ve daha da ötesi, dünyada engelli olmayan kimseye rastlamadım henüz. Nasıl mı?

 

Mesela ben balıklar gibi su altında yaşayamıyorum, solungaç engelim var. Kuşlar gibi uçamıyorum, kanat engelim var. Arkadaşlarımdan bazıları takla atabiliyorken ben atamıyorum, ıslık çalamıyorum. Daha bunlar gibi birsürü engelim varsa ben neyim? Pek tabi ki, ben de bir engelliyim.

 

Ama bu eksiklerim insan olmama engel değil.

Bir ya da birkaç uzvu yok diye kimseyi hakir görme. İnsandan bütün organlarını alsanız da, geriye gene insan kalır.

 

Unutmayın! Her fert, eksikleriyle beraber insandır. İnsana saygı, engelliye de saygıyı gerektirir.

 

Yunus Emre'nin herşeye ve herkese sevgiyle, hoşgörüyle bakılması gerektiğini anlatan şu sözü, engellilere karşı nasıl davranmamız gerektiğini bize ne güzel anlatır:

 

"Yaradılanı severim, Yaradandan ötürü"

 

Muhabbetle kalın... 



Yazarın Tüm Yazıları
PABUCU DAMA ATILASICALAR...
KADER MAHKUMLARI...
DİKKAT! FİLM İÇİNDE FİLM VAR...
UNVANIN SANA KALSIN, BANA İNSANLIĞIN LAZIM...
BİR MEYVEDEN ÖTESİ...
KIRIK CANLAR TEORİSİ...
MABEDİME NAMAHREM ELİ DEĞDİ...
EDEPSİZ YAPILAN İYİLİK, KÖTÜLÜKTÜR...
BİR KEREDEN ÇOK ŞEY OLUR...
BAZI ŞEYLERİN FİYATI OLMAZ...
OLANA DA OLMAYANA DA ŞÜKÜR...
KOBRA ETKİSİ...
VURUN ABALIYA...
KORONADAN KORUNALIM...
İNADINA GÜLÜMSE...
HEPİMİZ KORONAYAK OLDUK..
BU DA GEÇER YA HUU!...
VATAN BU KADAR UCUZ MU?
SURİYE'DE NE İŞİMİZ Mİ VAR?
VAKIF MALI ALLAH'IN MALIDIR...
İMDAAAT! BATIYORUZ...
HER MÜZİK GIDA DEĞİLDİR...
YOK, DEVE...
AKBABALAR...
SİLAHSIZ TERÖRİSTLER...
HIRSIZLIKTAN DA ÖTE...
ŞEYTANIN OYUNU..
ŞİDDETİN HER TÜRLÜSÜNE HAYIR...
NE GÜNLERE KALDIK EY GAZİ HÜNKAR...
ZAMAN TÜNELİ...
BAZEN DİKİZ AYNASINA BAKMAK GEREKİR..
BİR KÜLTÜR EKONOMİSİ ÖRNEĞİ OLARAK EGE İLLERİ TANITIM GÜNLERİ...
HAD BİLDİRME HADSİZLİĞİ...
ÇAKIRBEYLİ ORGANİK KÖY PAZARI...
HERŞEY ZIDDIYLA KAİMDİR...
BİR BOZKIR KASABASINDAN BAŞKENTE...
ASLA PES ETME...
EVDEKİ ÖTEKİ ODA...
KAHPE İÇERDEN OLUNCA...
MUTLULUĞUN ANAHTARI; KANAAT..
BİLMEK YETMEZ, SÖYLEMEK LAZIM...
BAŞKASI OLMA KENDİN OL...
KİRPİ OKU MESAFESİNDE SEVGİ...
EYLÜL'DE GEL...
ÖN YARGI YA DA YARGISIZ İNFAZ...
Yaz sıcağında kar keyfi...
Duyarsızlık mı, hoşgörü mü...
KURBANLA ALLAH'A YAKLAŞMAK...
PİZZACI MUSTİ...
MAKAMLAR MİHENK TAŞIDIR...
YERYÜZÜNDEKİ MELEKLER...
"KEŞKE"LERE TAKILMADAN "İYİ Kİ"LERLE YAŞAMAK...
Küllerinden doğan ülke; Polonya
SABIR OLGUNLAŞTIRIR, ŞÜKÜR TATLANDIRIR...
KELEBEK ETKİSİ; GÜL Kİ DÜNYA GÜLSÜN...
GENCER; YOK OLMAYA YÜZ TUTMUŞ BİR GELENEK...
HER GECEYİ KADİR BİL...
ORUCA FARKLI BİR BAKIŞ; OTOFAJİ...
HIRSIZ VAR !!!
YENİ BİR KURTLA KUZU HİKAYESİ: VENEZUELA...
ÖNCE KADINLAR VE ÇOCUKLAR...
BAZI ÖLÜMLER İTİBARLIDIR...
DİNİME KÜFREDEN BARİ MÜSLÜMAN OLSA...
SENİN OY KAÇA GİTTİ...
BİR BELEDİYEYE BAŞKAN OLMAK...
GÖNLÜM EGE'DE KALDI...
BİZE ÇOK AYIP ETTİLER(!)
SEÇİM AHLAKI, AHLAKIN SEÇİMİ...
MODERN YÖNETİMİN DEĞİŞEN KODLARI...
İNGİLİZCEYE NEDEN FRANSIZIZ...
EĞİTİME MUHTAÇ EĞİTİMCİLER...
ZEHİRLİ EKMEK...
HER YASAL HAK, HELAL DEĞİLDİR...
KUTSALLARI SÖMÜRMEK...
DEVLET BABADIR...
SEÇMEN NELERDEN ETKİLENİR...
TOPLUMUN SİNİR UÇLARINA DOKUNMAK...
ŞİMDİ YENİ ŞEYLER SÖYLEMEK LAZIM ...
HAD BİLMEK VE HAD BİLDİRMEK...
ÖNYARGI VE YARGISIZ İNFAZ...
SAATLER MİDİR ZAMANI BELİRLEYEN, YOKSA BİZ Mİ?
SARMAŞIK OLMA, KAVAK OL...
Merhamet edin ki merhamet bulasınız...
İnsanlara liderlik etmek istiyorsanız onlarla birlikte yürüyün...
ŞEYTAN İŞ BULAMAYINCA KÜLÜ KARIŞTIRIRMIŞ...
AHLAK CAN ÇEKİŞİYOR...
ANDIMIZ ÜZERİNE BİRKAÇ TAHLİL...
FARKEDİLMEK İÇİN DEĞİL, FARK YARATMAK İÇİN ÇALIŞIN...
PATLAMAYA HAZIR BOMBA: BALKANLAR...
GÖNÜL COĞRAFYAMIZIN İNSANLARI...
BOYLARI KÜÇÜK, KALPLERİ BÜYÜK İNSANLAR ÜLKESİ: VİETNAM... (Aydın Kırobalı - Perşembe)
FARKLI İNSANLAR VE FARKLI BİR KÜLTÜR: TAYLAND
ÖNCE ŞÜKÜR BİTTİ...
ÇİNE'NİN YOLLARI TAŞTAN...
BARDAĞI ARADA BİR YERE BIRAKIN...
AYAKLAR GİDER, YÜREK KALIR...
İÇİMİZDEKİ İRLANDALILAR...
HERKES BİRGÜN HESAP VERECEK...
EŞİTLİK Mİ, ADALET Mİ...
YENİ YÖNETİM SİSTEMİMİZİN BİRKAÇ TEMEL UNSURU...
SİYASETTE ÖNCELİK MESELESİ...
BAZEN SUSMAK DA VEBALDİR...
ŞİMDİ HESAP KİTAP ZAMANI...
GERÇEK KANDIRILANLAR...
ÖNCE DUYGULAR BİTTİ, SONRA BAYRAMLAR GİTTİ...
BEN PARTİ TUTMAM, PARTİ BENİ TUTAR...
(Bir Kısım Ülkücüler) DÜŞMANA YAKIN, DOSTA IRAK...
ORUÇ: KARNI AÇ, KALBİ TOK TUTMAK...
SİYASETTE KATAKULLİ..
SPORDAN ÖTE BİR ŞEY; FUTBOL...
BALKANLARDAKİ TÜRK İZLERİ...
ACİLEN ERKEN SEÇİM...
TUTARSIZLIKTA İSTİKRAR...
ARTIK, İPİN UCU BİZDE...
NE SÖMÜRDÜK, NE DE SÖMÜRÜLDÜK...
DÜŞMANIMIN DÜŞMANI DOSTUMDUR...
ÇANAKKALE GEÇİLMEZ...
SAVAŞIN DA BİR AHLAKI VAR...
GELECEĞİMİZE BETON DÖKTÜK...
HİÇBİRİMİZ MASUM DEĞİLİZ...
SERVET VE ŞÖHRET DÜŞKÜNLÜĞÜ...
HELVA YAPACAK USTA YOK...
FETÖ TEHLİKESİ GEÇTİ Mİ?
ZEYTİN DALI GEVREK OLUR...
Ege'de ve Egeli olmak...
İRAN OLAYLARI ÜZERİNE BİR TAHLİL...
TÜRKİYE NERE, SEVAKİN NERE...
PİDE KUYRUĞUNDA BEKLEYEN HRİSTİYAN...
BİR KRİPTO HİKAYESİ...
REAKSİYON MU, AKSİYON MU? (KUDÜS)
EMPATİ, SEMPATİ VE HOŞGÖRÜ...
Başkalarının gözünden Aydın...
O iyi insanlar, o güzel atlara binip çekip gittiler...