Birbirimizi olduğumuz gibi kabul edebilsek

Son zamanlarda en çok eksikliğini hissettiğim şey ne biliyor musunuz?

Empati.

İnsanlar artık birbirlerini anlamaya çalışmıyor. Dinlemiyor. Merak etmiyor.

Herkes kendi doğrularının peşinde.
Herkes kendi yaralarının içinde.
Herkes "Ben buyum" demenin derdinde.

Oysa insan ilişkileri sadece kendini anlatmakla kurulmaz.
Biraz da karşındakini anlamaya çalışmak gerekir.

Ne zaman bu kadar aceleci olduk bilmiyorum.

Birini tanımadan yargılamak,
Bir hikâyeyi dinlemeden hüküm vermek,
Bir davranışın arkasındaki nedeni merak etmeden etiketlemek...

Bunlar hayatımızın sıradan parçaları haline geldi.

Belki de bu yüzden bu kadar yalnız hissediyoruz.

Çünkü herkes görülmek istiyor ama kimse görmek istemiyor.
Herkes anlaşılmak istiyor ama kimse anlamaya çalışmıyor.

Oysa her insanın görünmeyen bir hikâyesi vardır.

Sert görünen birinin içinde büyük kırgınlıklar,
Sürekli gülümseyen birinin içinde derin bir yorgunluk,
Sessiz kalan birinin içinde duyulmayı bekleyen çığlıklar olabilir.

Bilmiyoruz.

Çünkü sormuyoruz.

Merhamet tam da burada başlıyor aslında.

Karşımızdakinin hayatını bilmediğimizi kabul ettiğimiz yerde...

Empati ise onun ayakkabılarını giymeye çalıştığımız anda.

Herkesin bizim gibi düşünmesini beklediğimiz sürece birbirimize yaklaşamayacağız.

Herkes bizim gibi yaşamak zorunda değil.
Herkes bizim gibi sevmek, üzülmek, mücadele etmek zorunda değil.

İnsan olmanın güzelliği de burada zaten.

Farklılıklarımızda.

Belki bugün kendimize şu soruyu sormalıyız:

Son zamanlarda kaç kişiyi gerçekten anlamaya çalıştım?

Çünkü dünya biraz daha merhametli bir yer olacaksa bunu büyük değişimler değil, küçük anlayışlar sağlayacak.

Birbirimizi değiştirmeye çalışmadan...
Birbirimizi olduğumuz gibi kabul ederek...
Ve en önemlisi, insan olduğumuzu unutmadan.

Çünkü hepimizin ihtiyacı olan şey aynı:

Biraz anlayış.
Biraz merhamet.
Biraz da empati.

Belki de insanları sevmek, onları kendimize benzetmeye çalışmaktan vazgeçtiğimiz gün başlar.

Çünkü insan, en çok anlaşıldığı yerde iyileşir.