Takip Et

Hatice ALGÜN
[email protected]

Hala iyiler, kötülerden daha kalabalık!

7 Ocak 2017, Cumartesi

     

Birkaç gün önce çok uzun zamandır vizyonda olan ve imdb puanını 10 üzerinden 10'da sabitlemeyi başaran Dağ 2 filmine gittik kuzenimle. Birinci filmi de beğenmiştim, ikincisini de beğendim. Ama ikincisi için daha fazla bir emek harcandığı belliydi. İzlemeyenler varsa öneririm. Seans saatleri dolayısıyla genelde her sinema sonrası mecbur kaldığımız gibi yine gözlerimiz Forum Aydın'da taksi aradı. Belli ki çıkışta çok sayıda hızlı davranan sinemasever vardı, çünkü payımıza bir tane taksi bile düşmedi. Biz de biraz yürüyelim, ileride falan denk gelir nasılsa diye düşünüp yola koyulduk. Hava soğuk, üşüyoruz. Adımlarımız oldukça seri. Dört beş dakika yürüdükten sonra bir araç durdu yanımızda. Arabanın içerisinde bir kadın ve bir erkek vardı. İlk önce kibarca selam verdiler sonrasında da "Sizi görünce ta ilerden dönüp geldik, sizin için de bi sakıncası yoksa gideceğiniz yere kadar bırakalım arkadaşlar. Hava çok soğuk, yürümeyin hiç" diyerek bir teklifte bulundular. Biz de zaten taksi aradığımızı söyleyip teşekkür ettik. "Valla biz etrafta hiç taksi göremedik, ileride de yoktu" dediler, gülüştük. İkisini de çok hızlı bir şekilde süzdükten sonra yüzlerindeki ifade ve konuşma tarzları sıcak ve samimi geldi, güvendim. Yanımdaki kuzenim de erkek. O da güven verdi tabii. Gözlerimi kuzenime "Ne yapalım sence gardaş?" dercesine çevirdim. O da benimle aynı fikirde olduğunu kafasıyla onayladı. Atladık artık arabaya. Onlar da aynı filme gelmişler. Beraber izlemişiz haberimiz yok. 15 dakika kadar süren yolculuğumuz boyunca sohbet ettik tabii. Hem arabanın kaloriferinden, hem de bu genç çiftin sohbetinden ötürü baya bir ısındım. Evlilermiş. Biri polis, biri öğretmen. Bir yaz anılarını anlattılar. Çadır kampı yapıyorlarmış Bodrum yakınlarında. Eşyalar birken on olmuş falan filan derken başka bir koya geçmek isterken yanlarındaki eşyaları taşımak biraz mesele olmuş. Nasıl yaparız, nasıl ederiz diye düşünmüşler. Sonra bir zodyak görüp yanına yanaşıyorlar. "Durumumuz böyle böyle, parası neyse verelim, yeter ki eşyaları taşımamıza yardım edin" diyerek yardım çağrısında bulunmuşlar. Adam da eşyaları taşımayı kabul edip karşılığında para almayı reddetmiş. "Yok olmaz", "Olur olur" şeklinde süren tatlı atışmayı zodyağın sahibi "Bir gün siz de birine yardım edersiniz, ödeşiriz" diyerek noktalamış. İkisi de bize yardımcı olarak zodyak sahibine olan borçlarını ödemiş olduklarını düşünüp mutlu oldular. Ben de huzurunuzda Firdevs ve Ferit çiftini onların zodyaklı adamı anıp mutlu oldukları gibi anacağıma söz veriyorum. Ne güzel bir ulaşım yardımlaşma zinciri oldu. Bence asıl saadet zinciri budur sayın Denge okurları. Allah'ım sen bana araba almayı nasip et, gerisini ben hallederim! Zaten daha önce, özellikle kötü havalarda, bir yere yetişme telaşım olduğu zamanlarda falan kendi kendime verdiğim bir söz var. Bir arabam olsun, servis gibi kullanacağım. "Eşim-dostum 'Alo' desin, gitmezsem tekerim patlasın" gibi söylemlerim oluyor yani.

Bence Firdevs ve Ferit çiftinin yaptığı şey hiç de küçük bir şey değil. Yani içinden "Aman ne var bunda?" gibi şeyler geçirenler varsa diye söylüyorum, geçirmeyin kardeşim. Çünkü televizyon keyfinden ödün vermemek için, deposundan beş liralık benzini azalacak diye korktukları için, insanlık nedir bilmedikleri için komşusunu-akrabasını hastaneye bile götürmeyi reddedenleri gördüm. Kaldı ki bu arkadaşlar hiç tanımadıkları insanları düşündüler. Gülse Birsel'in de dediği gibi "Hala iyiler, kötülerden daha kalabalık!"

***

Geçen hafta "2017'de de kötü şeyler yaşayacakmışız gibi" diye kaygım olduğuna dair yazmıştım. Binlerce kez lanet olsun ki daha yeni yılın ilk saatlerinde 39 kişi patlamada katledildi. Halk olarak daha bunun üzüntüsünü atlatamamışken 5 Ocak'ta İzmir patlaması gerçekleşti. Kahraman Polisimiz Fethi Sekin şehit düştü. Kendini siper ederek yüzlerce insanın katledilmesini önledi. Başkalarının çocukları babasız kalmasın diye kendi çocukları babasız kaldı. Fethi Sekin'in evine gidip ailesine şehit olduğunu bildirmeye gittiklerindeyse karşılaşılan manzara hepten içimizi burktu. Kapıyı çaldıklarında, çocukları içeriden şöyle seslendi: "Babamız evde yok, size kapıyı açamayız."

Şehit düşen, katledilen masum insanların ve acı çeken yakınlarının vebalini kim, nasıl ödeyecek? Sürekli kayıp vermemiz ne zaman son bulacak? Gün bitimi, kim vurduya gitmediğimiz için şükretmeye devam mı edeceğiz? "Önlem" denilen kelimenin işlevi yoksa lügatımızda işi var madem? Yetti arttı, taştık. Halk bunu hak etmiyor. Güzel ve güneşli günlere kavuşmanın özlemini yaşıyorum. İyi kalabileceğiniz bir hafta daha diliyorum sevgili okurlarım, hoşça kalın! 



Yazarın Tüm Yazıları

Teşekkür & Davet

13 Mayıs 2017, Cumartesi

Teknoloji ve Jetgiller

29 Nisan 2017, Cumartesi

"Bir vahşet daha"

22 Nisan 2017, Cumartesi

Oy ver!

15 Nisan 2017, Cumartesi

Bu da böyle bir anımdır

8 Nisan 2017, Cumartesi

Hola Español!

1 Nisan 2017, Cumartesi

Günaydın bahar

25 Mart 2017, Cumartesi

Yalan Dünya

18 Mart 2017, Cumartesi

Bukalemun

11 Mart 2017, Cumartesi

Uluslarası İşletme

25 Şubat 2017, Cumartesi

Bana adını söyle...

18 Şubat 2017, Cumartesi

İçimdeki fırtına

11 Şubat 2017, Cumartesi

İş mi, aşk mı?

4 Şubat 2017, Cumartesi

Utanan maymun emojisi

28 Ocak 2017, Cumartesi

TV Sektörü

21 Ocak 2017, Cumartesi

Kampanyalar şelale

14 Ocak 2017, Cumartesi

Hala iyiler, kötülerden daha kalabalık!

7 Ocak 2017, Cumartesi

Elveda 2016

31 Aralık 2016, Cumartesi

Güzel Şeyler

17 Aralık 2016, Cumartesi

Hadi o zaman!

10 Aralık 2016, Cumartesi

Nikah Masası

3 Aralık 2016, Cumartesi

Üşüyorsun, kansız sanıyorlar

26 Kasım 2016, Cumartesi

Arkandayız x Karşındayız

19 Kasım 2016, Cumartesi

Hedef 2026

12 Kasım 2016, Cumartesi

36'lık film dönemi

5 Kasım 2016, Cumartesi

Game Over

22 Ekim 2016, Cumartesi

Bir hayalin peşinde

15 Ekim 2016, Cumartesi

Kahvaltı aşkına!

8 Ekim 2016, Cumartesi

Sus, dinle, anlat

1 Ekim 2016, Cumartesi

dijital detoks

24 Eylül 2016, Cumartesi

Bir yeni bildirim!

17 Eylül 2016, Cumartesi

Bindik bi alamete...

10 Eylül 2016, Cumartesi

Eyvah!

3 Eylül 2016, Cumartesi

Kavak yelleri

13 Ağustos 2016, Cumartesi

Masallar masallar...

6 Ağustos 2016, Cumartesi

Çocukları pistten alalım!

30 Temmuz 2016, Cumartesi

Herkese benden çay!

23 Temmuz 2016, Cumartesi

Kafamda deli sorular...

16 Temmuz 2016, Cumartesi

Çilekli şeker tadında...

9 Temmuz 2016, Cumartesi

Kuru lanet

2 Temmuz 2016, Cumartesi

Anne, babamla nasıl tanıştınız?

25 Haziran 2016, Cumartesi

Uyandır kalbini!

18 Haziran 2016, Cumartesi

İki elin sesi var!

11 Haziran 2016, Cumartesi

Had Bildirme Kurumu açılsın

4 Haziran 2016, Cumartesi

Sakin ol şampiyon!

21 Mayıs 2016, Cumartesi

Yabadabadu!

14 Mayıs 2016, Cumartesi

Önüne bak!

7 Mayıs 2016, Cumartesi

‘Polis’i de attık ‘memur’u da

23 Nisan 2016, Cumartesi

"Çok istersek geler bence!"

16 Nisan 2016, Cumartesi

Pardon, dört yapraklı yoncalar ne taraftaydı acaba?

9 Nisan 2016, Cumartesi

ha-ha-ha çok komik

2 Nisan 2016, Cumartesi

Kara gün

19 Mart 2016, Cumartesi

Bu kaçıncı pazartesi?

12 Mart 2016, Cumartesi

Tasarruflu çalma listesi

5 Mart 2016, Cumartesi

"Çok güzel kararlar aldım, muhtemelen uygulamam"

27 Şubat 2016, Cumartesi

Yaşamak

20 Şubat 2016, Cumartesi